Bir, Ellah, Celleşanuhu..

   Fi tarihinde, rahmetli Vasap Emine Halam, Almanya ‘ya ,  damadı, Dursunlerun  Mehmet Karakaş ile evli olan kızı Havva’nın yanına gider.Evde yer, içer ,yatar; kızı ve damadıyla, torunlarıyla ancak işten geldiklerinde der , güler.

   Günün çoğunu evde geçiren Emine hala, her gün aynı geçen yaşantısından bunalır ve günlerden bir gün evden dışarı çıkıp, yakın çevrede dolaşmağa karar verir. Evin anahtarını yanına alır.Çok kısa bir mesafe içinde gezinmeye karar vermiştir. Etrafı iyice kolaçan eder; kendince her geçtiği yere işaretler belirler. Derken, bir manavın önüne gelmiştir; manavın tezgahında çok değişik sebze ve meyveler adeta al beni ye dercesine canlı ve güzeldir. Emine Halam, manavın tezgahını uzun süre seyrettikten sonra , manav , iki ellini yana açarak kendi diliyle ve gülerek ne istediğini sorar. O arada Emine Halam, elinin parmağıyla , tezgahta yiri yiri durmakta olan armutları gösterir. Alman Manav:  elini, kolunu sallayarak ve gülerek :”Birne –birne”,  diye bağırır.    (birne, Almancada armut demektir)

Rahmetli Emine Hala da : “ Bir Ellah, Celle Şanuhu “,der. Olayı baştan –sona izlemekte olan bir Türk, gülerek olaya müdahale eder.

   Manava ,  Emine Halamın ,armut almak istediğini almanca olarak söyler. Emine halama da, manavın, istediği miktar kadar armudu  kendisine vereceğini söyler. Armut tartılır, Emine halam armutları alır, parasını verir, doğruca evinin yolunu tutar.

(Kaynak : Sulbiye Reyhan)

 Yazan:Ziya Akçal